Spaghetti z makaronem z czarnej fasoli i pieczarkami

Przyznaję, że jestem ogromną fanką włoskiej kuchni. A makaron po prostu kocham w każdej postaci. I tu taka mała ciekawostka, czy wiecie, że chociaż kojarzy się on z tym, że to jeden z podstawowych składników wspomnianej już kuchni włoskiej to tak naprawdę krajem, w którym zaczęto go jeść najwcześniej były Chiny? Aha! Kto by pomyślał? ;) Ale z drugiej strony zobaczcie jak dobry PR miały Włochy sporo mówiąc makaron od razu ciśnie się większości z nas na usta Italia. Wracając jednak do tematu mojej wielkiej miłości, to makaron uwielbiam nie tylko dlatego, że pasuje do tak wielu potraw. Bo powiedzmy sobie szczerze świetnie smakuje jako dodatek do zupy, jako podstawa dania głównego, a i na słodko też można go zjeść i smakuje wtedy wybornie :) Poza tym jest tak wiele rodzajów makaronu, że po prostu można oszaleć. I nie mówię tu tylko o podziale na rurki, kokardki, kolanka, świderki itd., ale również na to z czego są robione. Ja osobiście wybieram najczęściej jakiś żytni makaron lub ryżowy. Ale dzisiaj w moje ręce wpadło coś nowego – makaron z czarnej fasoli. Wypróbowałam, zasmakowało mi, więc na pewno jeszcze po niego sięgnę. A tymczasem Wy łapcie przepis na spaghetti! :)

Spaghetti z makaronem z czarnej fasoli i pieczarkami

Składniki:

• Makaron z czarnej fasoli
• Cebula
• Kilka suszonych pomidorów
• 250 g pieczarek
• 150 g ciecierzycy z puszki
• Szczypiorek
• Pestki słonecznika
• Papryka wędzona, sól
• Olej
• Opcjonalnie: sos sojowy

Przygotowanie:

Makaron gotujemy według instrukcji na opakowaniu.

W międzyczasie rozgrzewamy olej na patelni. Kroimy cebulę oraz pieczarki i wrzucamy je na patelnię. Kiedy trochę się podsmażą dorzucamy ciecierzycę z puszki. Następnie kroimy na mniejsze kawałki suszone pomidory i również wrzucamy na patelnię. Na koniec dodajemy jeszcze garść słonecznika, wędzoną paprykę i sól dla smaku.

Kiedy wszystkie składniki mamy już gotowe przekładamy na talerz makaron. Można go polać delikatnie sosem sojowym. Na to wykładamy usmażone warzywa, a całość posypujemy jeszcze drobno posiekanym szczypiorkiem.

Bon appétit! J 

Czytaj więcej »

Omlet z mąki z ciecierzycy

Od jakiegoś czasu zaglądając do moich kuchennych szafek zastanawiam się, skąd właściwie u mnie to hobby do chomikowania różnego rodzaju mąk. Bo wierzcie, albo nie, nieświadomie stałam się osobą, która kupuje przeróżne rodzaje, które potem leżą i czekają… no właśnie do tej pory nie wiedziałam na co konkretnie. Postanowiłam jednak coś z tym zrobić i bliżej im się przyjrzeć. Mam taki cel, żeby wypróbować co można z nich zrobić i co będzie smakowało najlepiej. Swoją drogą, mam też nadzieję, że będzie to również jakaś inspiracja dla części z Was. A jeszcze lepiej jeśli powymieniamy się pomysłami :)

Pierwszą mąką, którą postanowiłam wziąć na warsztat jest mąka z ciecierzycy. Już miałam do niej jedno podejście. Robiłam wtedy naleśniki, ale przyznaję, że nie wyszły do końca tak jak bym tego oczekiwała. Były smaczne to prawda, ale niestety miały jedną wadę – były bardzo łamliwe. I być może to właśnie to zniechęciło mnie do tego, żeby częściej wykorzystywać w kuchni właśnie tą mąkę?  A szkoda, bo to cenne źródło białka, kwasu foliowego i błonnika. Jej plusem jest też to, że należy do grupy mąk bezglutenowych. Podobno do wypieków się nie nadaje, ale sprawdza się jako „zagęszczacz" do zupy i panierka, można z niej też zrobić wspomniane już wcześniej naleśniki, czy placki. Ja jednak tym razem postanowiłam wyczarować z niej omlet. Przepis macie poniżej :)

Omlet z mąki z ciecierzycy

Składniki:

• 250 g mąki z ciecierzycy
• Woda
• Sól, pieprz

Dodatki:

• Cebula
• 2 garści szpinaku
• ½ papryki
• Kilka oliwek
• Olej

Przygotowanie:

Na początek cebulę kroimy w drobną kostkę i wrzucamy na patelnię z rozgrzanym olejem.

Następnie kroimy w kosteczkę paprykę i w plasterki oliwki, a potem dodajemy je do cebuli. Na koniec kroimy drobno szpinak i również wrzucamy go na patelnię.

Kiedy warzywa się smażą do miski wsypujemy mąkę i dodajemy wodę, sól oraz pieprz. Całość mieszamy tak, aby powstała masa trochę gęstsza niż ciasto na naleśniki.

Gdy składniki mamy wymieszane dorzucamy dodatki z patelni. Wszystko dokładnie dalej mieszamy, a następnie całość wlewamy na patelnię. Ustawiamy średni ogień i przykrywamy omlet pokrywką. Po ok. 10 minutach przekładamy omlet na talerz, a potem raz jeszcze zrzucamy go na patelnię. Na dole oczywiście musi znaleźć się nieusmażona jeszcze część. Odczekujemy kolejne 10 minut i wyjmujemy omlet na talerz.

Jemy na ciepło.

Bon appétit! J

Czytaj więcej »

***Mango Vegan Street Food***

A na Brackiej, na Brackiej pada deszcz… Podobno, chociaż to raczej tej w Krakowie, bo tu w Warszawie na Brackiej to można pysznie zjeść. Dzisiaj przygotowałam dla Was recenzję jednej z moich ulubionych wegańskich restauracji - Mango Vegan Street Food. Początkowo kojarzyłam to miejsce jedynie z lokalizacji w Centrum Warszawy oraz Hali Koszyki. Nawet nie wyobrażacie sobie jak się ucieszyłam, kiedy przypadkiem natrafiłam na kolejną na Brackiej. Z resztą tam właśnie zrobiłam sesję do dzisiejszego wpisu. Poza tymi trzema lokalizacjami jest jeszcze jedna restauracja na ul. Dobrej 53. Jak dla mnie cudownie, bo dobrego jedzenia nigdy za wiele. Chociaż szkoda, że wszystkie są tak blisko siebie. Byłoby idealnie gdyby właściciele zdecydowali się na otwarcie jakieś na Ochocie. Ale, ale nie o tym ten wpis ;)

Knajpa jest niewielka, chociaż dzięki odpowiedniemu zagospodarowaniu miejsca zmieścić się tam może znacznie więcej osób, niż byśmy mogli przypuszczać. A to wszystko dzięki temu, że pod jedną ze ścian jest długa ławka a przy niej 3 stoliki. Świetnym rozwiązaniem jest też ławka pod oknem. Tak sobie myślę, że gdyby było zimno i siedziałabym w środku to na pewno chciałabym usiąść właśnie tam. To co wprowadza przyjemny klimat do tego miejsca to na pewno poduszki na wspomnianych już ławkach. Wydaje mi się, że to zawsze daje takie poczucie, tego że jesteś w domu lub u dobrych znajomych.

Poza tym, bardzo podoba mi się to, w jaki sposób zostały ozdobione ściany. Z jednej strony mamy kwietnik z różnorodnymi roślinami. Z drugiej strony znajduje się natomiast taki trochę misz-masz. Ale tak na poważnie jest tam wszystko. I właściwie nie wiem, czy akurat w tej sytuacji są to bardzo potrzebne rzeczy. Po tej stronie znajduje się też w końcu długi stolik, przy którym można usiąść i zjeść. Dlatego chyba lepiej, żeby nie było tam nic. Tymczasem na wspomnianym stole znajdują się też doniczki, ramki z reklamą knajpy oraz kilka słoików. Trochę wyżej na półkach są książki. Przykuwająca uwagę we wnętrzu jest też kolorystyka. Jak się można domyśleć jest sporo pomarańczowego koloru. W oczy rzuca się też spore logo namalowane na ścianie, co też świetnie wkomponowuje się w całość.

W związku z tym, że teraz pogoda jest bardzo ładna restauracja oferuje również możliwość zjedzenia czegoś na zewnątrz. I tutaj muszę przyznać, że w ogródku stoją znacznie mniej atrakcyjne meble. Ale myślę też, że tego nie trzeba się jakoś bardzo czepiać, bo generalnie są bardzo wygodne. I tutaj od razu wspomnę też o okolicy. Jest tam dosyć cicho i spokojnie. Oczywiście siedząc na zewnątrz nie jesteśmy odcięci całkowicie od odgłosów miasta, jednak biorąc pod uwagę lokalizację – tj. śródmieście, to jest tam na tyle spokojnie, że można swobodnie porozmawiać, bez krzyczenia i ciągłego nasłuchiwania co ktoś do nas mówi. Podkreślam to, bo są czasem tak usytuowane ogródki w restauracjach, że bywa ciężko.

Zanim przejdę do omówienia menu to wspomnę tylko jeszcze dwa słowa o składaniu zamówień. W Mango Vegan Street Food podchodzimy do kasy i  tam zamawiamy to na co mamy ochotę. Płacimy i dostajemy powiedzmy pager, bo nie do końca wiem jak profesjonalnie mogę to nazwać, który włącza się, kiedy nasze danie jest już gotowe. Wtedy idziemy ponownie do kasy i odbieramy zamówienie. Wiem, że pewnie dla sporej części osób idealnie, kiedy w restauracji to kelner podchodzi i przynosi nasze danie. Z resztą sama zgodzę się, że tak jest wygodniej, jednak jeśli restauracja przyjęła taki model to uważam, że informowanie o gotowym zamówieniu w taki sposób jest znacznie lepsze niż chociażby krzyczenie – a tak też się w niektórych miejscach zdarza.

Przechodząc jednak do menu. Jak dla mnie w Mango Vegan Street Food jest wyśmienite jedzenie. Jest spora różnorodność dań, co moim zdaniem jest sporym plusem. Zaglądając do menu możecie tam znaleźć, np. różnego rodzaju pity, hummusy, przepyszne falafele, szakszuki, sałatki i uwaga… mega pyszne burgery. Śmiem zaryzykować, że znacznie lepsze niż np. w Krowarzywach.  Mówię tak, ponieważ zobaczcie już na samą bułkę. Wygląda i smakuje niesamowicie. Jak dostajesz takiego burgera to masz wrażenie, że faktycznie od początku do końca jest przygotowany tak jak powinien. 

Duży plus również za to, że dania są świetnie doprawione, a kiedy dostajesz też jakiś dodatek w postaci sosu to on dopełnia wręcz całość. Na uwagę z pewnością zasługują też porcje, które, chociaż  czasem nie przypuszczałbyś, są bardzo sycące. Ale od razu zwracam też uwagę, że są to posiłki, po których po prostu czujesz się najedzony, nie przejedzony. Także jak widzicie jestem ogromną fanką tamtejszych smaków :) 

Właściwie jedynym punktem w menu, do którego mogłabym się przyczepić jest Lemoniada. Przy tej okazji chciałabym zwrócić też na to Waszą uwagę, bo jak dowiedziałam się od Pani przy kasie to częsty błąd w rozumieniu Klientów. W menu mamy napisane, że możemy wziąć klasyczną, albo mango/granat. Tymczasem okazuje się, że ta druga wersja nie jest wcale żadną wariacją lemoniady, po prostu nią w ogóle nie jest. Chociaż jak teraz sobie myślę o minusach to mam jeszcze jeden. Plastik. Wydaje mi się, że jeśli ktoś bierze coś na wynos to jest to dosyć zrozumiałe, ale w momencie kiedy Klient zamawia coś do zjedzenia na miejscu to można byłoby zrezygnować z wkładania sosów do platikowych pojemniczków, wlewania napoi do plastikowych kubków z plastikowymi słomkami.

Jeśli miałabym powiedzieć coś o obsłudze restauracji to bardziej na plus. Chociaż tak naprawdę to trudno ocenić mi osoby tam pracujące tak w stu procentach, bo nie ma się tutaj za dużego kontaktu z osobami z obsługi. Wnioskować można jedynie po tym jak zamawiamy i odbieramy jedzenie. Ja akurat za każdym razem trafiałam na jakąś sympatyczną dziewczynę, więc biorąc to pod uwagę daję ocenę pozytywną.

Ceny też nie są najgorsze. To znaczy fajnie byłoby gdyby było trochę taniej, ale akurat tutaj nie jest mi szkoda wydać około 30 zł na obiad, bo mam poczucie, że to co jem jest przygotowane ze świeżych składników, jest smaczne i pozwala mi się najeść na tyle, że jeszcze przez długi czas nie czuję głodu.

Podsumowując, bardzo Wam polecam tą miejscówkę. Wiem, że może knajpa na pierwszy rzut oka może wyglądać raczej skromnie, ale warto do niej zajrzeć, kiedy będziecie w okolicy. Można znaleźć duży przekrój dań, dzięki czemu macie większe prawdopodobieństwo, że znajdziecie tam coś na co macie ochotę. Miejsce jest dobrze ulokowane dzięki czemu łatwo je znaleźć i nie ma też problemu z dojazdem. Knajpa jest trochę oddalona od głośnej ulicy, więc można spokojnie wybrać się tam ze znajomymi, żeby trochę pogadać i po prostu spędzić miło czas. 

Dajcie znać w komentarzach, kto był i jak Wy oceniacie ogólnie Mango Vegan Street Food? :)

Adres restauracji: Mango Vegan Street Food I, ul. Bracka 20, 00-028 Warszawa

Ocena (skala 1-5) 💚💚💚💚💚

Czytaj więcej »

Kanapki z owocami

Dzień dobry! J Dawno nie było nowego wpisu, dlatego postanowiłam nadrobić zaległości. Zwłaszcza, że mam ku temu świetną okazję. Pomyślałam, że dzisiaj podzielę się z Wami moim pomysłem na letnie kanapki. Nie wiem, jak wielu z Was jada kanapki z owocami, ale wśród moich znajomych to właściwie chyba nikt. Odnoszę też wrażenie, że ogólnie jest to u nas nadal mało popularne. W związku z tym, chciałabym Was zachęcić do tego, abyście wykorzystali ten pomysł przygotowując letnie śniadanie, albo zapraszając znajomych – będą zaskoczeni ;) A skąd u mnie taka miłość do owocowych kanapek? Właściwie to trudno powiedzieć. Ale prawdą jest, że od niepamiętnych czasów jadałam kanapki z bananem. Wydaje mi się jednak, że ta prawdziwa miłość do takich kanapek zrodziła się kilka lat temu, kiedy jeszcze nie byłam weganką. Pamiętam jak dziś, snułam się po kuchni i zastanawiałam się co mogłabym zjeść. Oczywiście nie znalazłam nic co by mnie interesowało, więc rzuciłam mało oryginalnie do mojej mamy, że nie ma nic do jedzenia… Na co mama, ze stoickim spokojem, powiedziała: „Jak nie ma, przecież jest kiwi.”. Popatrzyłam na nią niepewnie, a zaraz potem na moim talerzu znalazły się kanapki: chałka, masło i kiwi. I wiecie co? To były naprawdę najlepsze kanapki jakie wtedy jadłam. I tak sobie myślę, że to był właśnie ten moment, kiedy pokochałam owocowe kanapki. W związku z tym, zaczęłam też poszukiwać nowych smaków i połączeń. Jeśli jesteście ciekawi tych kompozycji to poniżej kilka podpowiedzi J

Kanapki z owocami

Propozycje połączeń

• hummus i granat
• awokado i borówki
• jogurt kokosowy i truskawki / rabarbar
• masło orzechowe jabłko / banan

A poza tym, wiecie co jest w nich jeszcze fantastycznego? Że można je przygotować w przysłowiowe 5 minut ;) 

Bon appétit! J

Czytaj więcej »

Wiosenna tortilla

No tak, domyślam się, że w taką pogodę niewielu z Was myśli o gotowaniu i pewnie chętniej wybieracie się przekąsić coś na miasto, mimo to mam dla Was propozycję dania, które nie tylko jest pomysłem na smaczny obiad w domu, ale możecie wsadzić go również do lunchboxa i zabrać do pracy, albo na piknik. Jednak nie to jest tutaj najważniejsze. Przy okazji tego wpisu chciałabym zwrócić Waszą uwagę na to, jak ważne jest, aby nie zawsze iść na skróty, ale czasem rzeczy, które możemy dostać na sklepowej półce zrobić samemu. Dzisiaj na tapecie mam placki do tortilli. Jestem pewna, że spora część osób wie, że znajdzie je na półce w każdym sklepie. Ale! Czy wiecie co jest w środku? Szczerze mówiąc, ja byłam w lekkim szoku, kiedy zobaczyłam skład z tyłu opakowania. Przygotowując się do tego przepisu pomyślałam, że pójdę na łatwiznę i kupię gotowe placki, ale kiedy dotarłam do sklepu, a potem przeczytałam skład nieco oniemiałam. Naprawdę byłam w ciężkim szoku kiedy okazało się, że to nie tylko mąka i woda, ale również guma guar, różne emulgatory, no i oczywiście w niektórych olej palmowy, bo jakże by inaczej. Także jak możecie się domyślić odłożyłam prędko te placki na półkę i postanowiłam poświęcić kilka minut więcej w kuchni. Wiadomo - nie żałuję, bo przynajmniej wiem co zjadłam i, że nie było to niebezpieczne dla mojego organizmu. I Wam też polecam, bo okazuje się, że to żadna filozofia ;)

Wiosenna tortilla

Składniki:

Placki

• 2 szkl. mąki
• 200 ml ciepłej wody
• 3 łyżki oleju
• Szczypta soli

Farsz

• 3 cebule dymki
• 200 g pieczarek
• 4 garście szpinaku
• Szczypiorek
• Puszka kukurydzy
• Awokado

Przygotowanie:

Przygotowanie zaczynamy od placków.

Mąkę wsypujemy do miski, dodajemy sól, olej i dolewamy ciepłej wody. Zaczynamy wyrabiać ciasto do momentu, aż wszystkie składniki dobrze się połączą i ciasto nie będzie przylegało do dłoni.

Potem wyrabiamy z ciasta „wałek” i kroimy na kilka równych części.

Każdy z kawałków rozwałkowujemy na bardzo cienkie placki, które później smażymy na suchej patelni. Ja używam tej do naleśników. Ale pamiętajcie - nie za długo. Wystarczy około minuta z jednej i drugiej strony. W innym wypadku placki stwardnieją i nie będzie można ich złożyć.

Farsz natomiast zaczynamy od pokrojenia cebuli oraz starcia na tarce pieczarek. Kiedy będą gotowe wrzucamy całość na patelnię. Potem możemy zabrać się za drugą część farszu, tj. kroimy liście szpinaku, szczypiorek i awokado. Do miski dorzucamy też odsączoną kukurydzę. Kiedy pieczarki są gotowe dodajemy je do reszty składników, doprawiamy delikatnie solą i mieszamy.

Ostatnia część to nałożenie do tortilli farszu i złożenie jej na wzór wrapa.

Bon appétit! J

Czytaj więcej »

Bataty z awokado

Aha! To ja już chyba wiem dlaczego nie jestem bogata. Za bardzo kocham awokado :D Powiem Wam więcej, świat jest taki okrutny, że perfidnie podstawia mi pod nos nowe przepisy. A ja je sobie testuję, sprawdzam i zachwycam się tym, że awokado pasuje praktycznie do wszystkiego i można je jeść nie tylko na słono, ale też na słodko. Bądźmy z resztą szczerzy, jak żyć bez tego superfood! Przecież to bogactwo zdrowia, które bardzo pozytywnie wpływa na nasz organizm. Chroni nasze serce, poprawia pracę mózgu, dba o wzrok i opóźnia pojawienie się zmarszczek. Oczywiście to tylko kilka zalet, bo ten niepozorny owoc ma w sobie jeszcze więcej dobrego. Dlatego mówię - a tam, raz się żyje! Może bogata nie będę, ale chociaż piękna i zdrowa ;)

Gdyby znudziło Wam się guacamole to łapcie przepis na bataty z awokado ;)

Bataty z awokado

Składniki:

• 3-4 bataty
• Puszka ciecierzycy
• 2 awokado (o tej porze roku polecam Hass)
• Cebula
• Sok z cytryny
• Papryka ostra
• Pieprz Cayenne
• Czosnek granulowany
• Oregano
• Sól, pieprz
• Oliwa z oliwek

Przygotowanie:

Piekarnik nastawiamy na 180°C.

Przygotowywanie dania zaczynamy od umycia batatów i ich lekkiego wydrążenia.

Potem przygotowujemy mieszankę przypraw. Do miseczki wsypujemy zatem paprykę, pieprz cayenne, sól, czosnek i oregano, a następnie mieszamy. Do brytfanny wkładamy folię aluminiową i układamy na niej bataty. Każdy z batatów dokładnie obsypujemy z każdej strony mieszanką przypraw, a na koniec skraplamy jeszcze oliwą z oliwek. Zakrywamy bataty folią i pieczemy godzinę. 15 minut przed końcem bataty warto wyjąć i uchylić delikatnie folię z góry.

Kiedy bataty będą gotowe do piekarnika wstawiamy ciecierzycę i pieczemy ją około 20-30 minut.

Na koniec przygotowujemy dip. Do malaksera wrzucamy pokrojone awokado, podrobnioną cebulę, kilka kropel cytryny, sól i pieprz, a następnie miksujemy na gładką masę.

Kiedy wszystkie składniki mamy gotowe nakładamy na talerz bataty, do środka wsypujemy pieczoną ciecierzycę, a górę dekorujemy dipem z awokado.

Bon appétit! J

Czytaj więcej »

Dip z tofu

Że niby dzisiaj jest pierwszy dzień wiosny? No to chyba ktoś tu się spóźnia. Nie chcę wywierać presji, ale chyba zgodzicie się ze mną, że wiosna mogłaby się przestać ociągać i wreszcie przyjść? Czas się zagrzać, zregenerować i nabrać siły. Nie wiem jak Wy, ale ja mam już plan działania na najbliższe kilka miesięcy i mam nadzieję, że pogoda mnie nie zawiedzie, bo wtedy po raz kolejny będę czuła niedosyt wiosny oraz lata. Niestety ostatnio jest tak, że chociaż teoretycznie przychodzi do nas w końcu również lato, to niestety pogoda wcale nie jest taka rewelacyjna. Ale wystarczy, że cofnę się te naście lat wstecz, kiedy chodziłam do szkoły. Przecież w dzień wagarowicza nikt nie nosił kurtek. Chodziliśmy na spacery nad rzekę topić lub palić Marzannę, a zaraz potem siadaliśmy przy ognisku. Tymczasem dzisiaj… Ale, żeby nie było, nie lubię narzekania. Jestem osobą, która zawsze stara się znaleźć w różnych sytuacjach pozytywy i na nich się skupiać, więc na ten brak wiosny mam pewien sposób. Przywołuję ją do siebie wiosennymi smakami. Dip, o którym dzisiaj napiszę, wyszedł zupełnym przypadkiem, ale jego smak przypomniał mi o wiosennym twarożku ze szczypiorkiem, więc pomyślałam, że się nim z Wami mimo wszystko podzielę. A co! Może ktoś też będzie chciał poczuć trochę wiosny na talerzu ;)

Dip z tofu

Składniki:

• 250g naturalnego tofu
• sok z połowy cytryny
• 2 łyżki musztardy
• 1/4 szkl. aquafaby
• sól, pieprz, oliwa z oliwek
• szczypiorek

Przygotowanie:

Wszystkie składniki wrzucamy do blendera. Tofu warto oczywiście wcześniej podrobnić. Potem wszystko miksujemy na gładką masę. W międzyczasie możemy też dip spróbować i doprawić jeszcze wedle uznania. Na koniec dorzucamy drobno pokrojony szczypiorek.

Polecam Wam odstawić dip na godzinę/dwie wtedy będzie jeszcze smaczniejszy.

Dużym plusem jest to, że pasuje to różnych rzeczy. Ja na przykład część zjadłam z pieczonymi ziemniakami, a część po prostu na kanapce.

Bon appétit! J

Czytaj więcej »